ms Oranje

(Gedwongen) Vertrek uit Indonesie

(Gedwongen) Vertrek uit Indonesie. Wij hebben i...

Tags:

(Gedwongen) Vertrek uit Indonesie. Wij hebben in Bandung gewoond en we hebben ook Indonesie moeten verlaten. Vertrokken op 21 Mei 1958 vanuit Tandjong Priok. Mijn vader, moeder, broer , twee zussen en ik , met de Oranje. Ik was nog maar 7 jaar maar heb nog wel wat herinneringen van die reis. Hoe we de reis naar Jakarta hebben gemaakt weet ik niet meer maar herinner me goed dat we eerst een nacht hebben doorgebracht in een motel in Jakarta. Wat was het er heet ! De volgende dag vertrokken we met de boot. Naar Singapore, en Belawan, dan Colombo maar daar mochten we niet aan land want er heerstte een cholera epidemie. In de Indische Oceaan was het slecht weer en we zagen van die vliegende vissen. We deden ook Aden aan. Daar kwamen de kooplieden aan boord. Ze hadden al geleerd om “kijken kijken niet kopen” te zeggen. We hebben van die kamelen krukjes gekocht en een poef. Daar hebben we in Holland nog heel lang gebruik van gemaakt. De lucht van de diesel van de bootjes die langszij kwamen is me ook altijd bij gebleven. De reis door het Suezkanaal weet ik me niet meer te herinneren. Na Port Said richting Napels. Ik weet nog dat we wakker werden gemaakt omdat we ’s nachts langs de vulkaan Stromboli voeren die juist lava liet vloeien. Dat was een mooi gezicht in het donker ! Onderweg mocht ik een keer met mijn vader naar de ruimen van het schip waar onze kisten stonden opgestapeld. Ik geloof dat we alleen voor inspectie naar benden gingen. Met een lift. Dat was voor mij ook nieuw. En vaak keken we in de vitrines van de scheepswinkels, dat was ook zo mooi. Het eten aan boord was ook iets wat ik niet vergeet. De groene appels, de lekkere ijsjes, kikkerbilletjes. Mijn broer had interesse in de machinekamer en mocht er gaan kijken. Hij is later ook machinist geworden bij de KPM. Na Southampton kwamen we 13 Juni 1958 aan in Amsterdam. Een overgetelijke reis met de boot, zeker voor een 7 jarige ! Ik heb later nog geprobeerd passagierslijsten te vinden van die reis. In het Nationaal Archief in Den Haag vertelde men mij dat vele manifesten zijn verloren. Gelukkig was die van onze reis nog wel aanwezig.

Ook een verhaal? Deel het hier!

Reageer op dit verhaal

Reacties op dit verhaal

Arend

Mooi verhaal! Erg fascinerend om dit soort verhalen terug te kunnen lezen.

Anoniem

Is er iets mis met het verhaal?