ms Oranje

culturele samenwerking met Indonesië

Mijn vader Oscar Mohr reisde op de M.S."Oranje" in...

Mijn vader Oscar Mohr reisde op de M.S."Oranje" in 1949, als vertegenwoordiger van de Stichting voor Culturele Samenwerking (Sticusa) in Djakarta. De politieke situatie werkte niet mee, maar Mohr liet zien hoe inspirerend cultureel verkeer tussen Indonesië en Nederland nog altijd kon zijn. Zijn vrouw en vier kinderen reisden hem achterna, helaas niet met de Oranje. De bootreis was een prachtig begin van een moeilijk avontuur. Oscar (41 jaar) schreef aan zijn ouders in Hilversum. M.S."Oranje", 9 mei 1949 Beste ouders, we zijn nog geen week onderweg en ik ben een geheel ander mensch, zooals dat heet, zowel physiek als geestelijk. Dwz ik ben niet alleen mijn vermoeidheid kwijt- het leek of dat een jaar zou moeten duren- maar ook mijn hoest en vooral alle vermeende kwalen. Geestelijk een ander mensch omdat de geest geheel afwezig is- misschien teruggetrokken in een of andere kronkel van het brein- misschien voorgoed verdwenen, we zullen zien. In elk geval een erg rustig gevoel. Een soort slaap, of absence, net genoeg bewustzijn om geen maaltijd over te slaan, heel eenvoudige conversatie te voeren en te beseffen dat dit daarnet Kreta was. Ik heb, uitgespreid op een dekstoel, geprobeerd iets te zeggen over het labyrint en de Minotaurus, maar de dame die toevallig naast me zat dacht dat ik iets anders bedoelde en toen heb ik het er maar bij gelaten. Dit is een heel bijzondere zee. Ik hoop er nog eens meer mee te maken te krijgen, van meer nabij, dan ik nu al heb, als vereerder, navolger en waardig leerling van de grooten Odysseus. Morgen zijn we in Port Saïd en raken we Europa uit. Ik ben benieuwd of het me, met vallen en opstaan, sterk genoeg heeft gemaakt om het er een paar jaar buiten te stellen, te midden van les bons vivants, en of het iets uitwerkt. Ik vind het wel een moeilijk avontuur. Maar eerst nog twee weken op dit schip. De kost is uitstekend: 's Ochtend 's gymnastiek op het bovendek voor een tiental liefhebbers, dan zwemmen, dan ontbijt met spek en eieren en alles wat je maar wil. Een uur lunch, dan middagslaapje, nu- om vier uur- thee met taartjes enz. Straks borrel met echt van die "allemachtig aardige vlotte kerels", dan eten tot je barst, 's avonds bioscoop of dansen en -wat mij betreft- om 10 uur naar bed. Blijf daar maar eens wakker bij,- ik probeer het niet eens meer. Ik moet er niet aan denken dat we hadden moeten vliegen, en nu al in Batavia en aan het werk zijn! Karik [De brief eindigt met nog enkele regels het Russisch aan zijn moeder, die uit Oekraïne afkomstig was. Oscar zelf werd in St-Petersburg geboren, zijn vader was Nederlander.]

Ook een verhaal? Deel het hier!

Reageer op dit verhaal

Reacties op dit verhaal

Anoniem

Gerwuwedllyigggjk

Is er iets mis met het verhaal?