ms Oranje

onze aankomst in Nederland

Mijn vader moeder 2 broers en 2 zussen zijn uit In...

Mijn vader moeder 2 broers en 2 zussen zijn uit Indonesie vertrokken a.g.v de oorlog met Japan. Mijn ouders wilden eigenlijk niet gaan.....de voornaamste reden werd de doofheid van mijn broer.....die zou in Nederland goed onderwijs kunnen krijgen! Wij zijn in Amsterdam terecht gekomen....wij, alle kinderen... wonen er nog steeds...onze ouders en jongste zusje zijn er begraven! Mijn gevoel is dat mijn ouders zich nooit thuis hebben gevoeld in Nederland....mijn herinnering aan hen..aan thuis is: immer indische mensen over de vloer......elke dag indisch eten..beide ouders die immer zwegen over veeeel......ik zelf heb er een 'oorlogsgerelateerd trauma' aan overgehouden incl. opname in Centrum '45. Ik kan nog huilen om mijn getraumatiseerde ouders...mijn moeder heeft haar geboorteland nooit meer gezien......ik ben met mijn vader die toen 71 jaar was in 1983 voor t eerst samen met hem teruggegaan.....naar Djakarta....ons ouderlijk huis, het ziekenhuis waar ik geboren ben, de kerk waar ik gedoopt ben.........ik zag mijn vader regelmatig in gedachten verzonken, terugdenkend aan die goede oude tijd in Nederlands Indie!! Ik voel mij zeer gelukkig dat ik dat samen met mijn vader heb mogen beleven...........ik denk nog elke dag aan hen beiden....hun heimwee was voor mij zeer voelbaar! Ik heb een foto vd boot die ons naar Nederland voer de 'Sibayak' in mijn woonkamer hangen......!!

Ook een verhaal? Deel het hier!

Reageer op dit verhaal

Nog geen reacties

Is er iets mis met het verhaal?