ms Oranje

Aan boord gaan

Op 29 mei 1952 gingen we -mijn ouders en jongere z...

Op 29 mei 1952 gingen we -mijn ouders en jongere zus- terug naar Amsterdam. Vanuit het raam van onze hut, die heel hoog was, boven het promenade dek, keek ik naar beneden, om te zien of ik onze Oom Leen en Tante Ien kon zien instappen. Het was geweldig druk op de kade, zoveel mensen en vracht, en kisten en vaten. Ik heb ze niet gezien, maar dat kwam omdat ik mijn ogen niet kon weghouden van de geweldige, gewelfde flank van de Oranje. Die golfde diep onder me met een boog naar buiten, en in de verte weer met een boog naar binnen. Wat een prachtig gezicht. Ik zal dat mijn hele leven onthouden. Wat ook een onwisbare indruk op me maakte, was het gezicht op de schoorsteen vanuit het zwembad. Dat was gelegen helemaal bovenop, op het sloependek. Er was een open vide, waardoor je tegen de achterkant van de schoorsteen keek. Die rees als een berg van oranje en zwart de lucht in. Als je 6 bent is alles reuze groot, en die schoorsteen dus vooral. Zal ik ook nooit vergeten....

Ook een verhaal? Deel het hier!

Reageer op dit verhaal

Nog geen reacties

Is er iets mis met het verhaal?