ms Oranje

migratie op de Oranje

Na Banjoe Biroe kamp gingen we naar Australie om o...

Na Banjoe Biroe kamp gingen we naar Australie om op te knappen. Moeder overleed van berrie berrie vlak na de bevrijding van het kamp. Eind 1945 werd ik als bijna 6 jarig kereltje van Australie naar Nederland gestuurd omdat het te gevaarlijk was om naar Ned.Indie terug te gaan met mijn vader die terug gezonden werd voor zijn werk als Hoofd Ingenieur voor de Ned.Indie spoorwegen. We misten het vertrek van de Oranje en mijn vader kon een boot charteren om de Oranje te achterhalen op zee...Dat lukte. De Oranje verminderde vaart en een groot luik aan de zijkant werd geopend. De zee was wat ruw en onze boot ging op neer langs het open luik. Dan te laag, dan de hoog of teveel zijwaarts en eindelijk werd ik zonder veel poespas naar binnen gegooid in de armen van wachtende mannen.... Ik was op weg naar Holland en kon mijn ogen niet geloven als ik 's morgens vroeg daar spartelende vliegende vissen vond. Dan bracht ik er een paar naar de keuken en die bakten ze voor mij. Andere herinneringen zijn de duikers voordat we het Suez kanaal bereikten. En de verkopers van goederen. Ik kocht een rode fez en een opgezette vlinder. De reis was goed, behalve een storm die bijna iedereen ziek maakte bij Biscaye. Ik werd opgewacht in Rotterdam door een voor mij onbekende Oom Martinus en Tante Hetty van der Stoel die me hielpen mijn Rode Kruis pakket te krijgen. Toen naar hun huis waar ik de rest van 1946 doormaakte met allemaal belabberde ziektes.... Maar eindelijk in 1947 begon de zon een beetje te schijnen in mijn leven, maar zij waren te oud om een zeer moeilijk knaapje op te voeden, maar dat is weer een heel ander verhaal ....met weer minder zonneschijn.

Ook een verhaal? Deel het hier!

Reageer op dit verhaal

Reacties op dit verhaal

Anoniem

Jaap (Jacob) Herman de Roos

Dit is mijn verhaal over mijn MS Oranje reis van Australie naar Holland.

Anoniem

Wie is Jan Jansen die heeft gereageert op mijn artikel ?

Is er iets mis met het verhaal?