ms Oranje

Herinnering aan de Oranje

Mijn vader werkte in Bandung bij de PTT en had in ...

Mijn vader werkte in Bandung bij de PTT en had in 1954 recht op grootverlof. De situatie in voormalig Nederlands Indië veranderde in die periode dusdanig dat mijn vader besloot om zijn grootverlof te gebruiken voor verblijf in Nederland en daarna niet meer terug te keren naar zijn geboorteland.

Dit moet voor hem en mijn moeder een ingrijpend besluit geweest zijn. Hij liet een goede baan, een mooi huis met zorgzaam personeel achter en ging een ongewisse toekomst tegemoet.

Fotoboek

Op 11 juni 1954 vertrokken wij met de m.s. Oranje uit Tandjong Priok. Mijn vader heeft onze laatste dagen in Indië en de reis naar Nederland in een fotoboek vastgelegd. Zodoende kan ik herinneringen ophalen van deze voor mijn ouders zo emotionele reis. De notities bij de foto’s geven een beeld hoe mijn ouders deze reis hebben ervaren. Sprekend vind ik de foto’s waar de trap tussen wal en schip wordt weggerold en de laatste tros wordt losgemaakt. Het voelt aan als het doorknippen van de navelstreng.

Safety First

Kort na vertrek, al direct de eerste dag op open zee werd de sloepenrol gehouden. Op de foto is te zien dat mijn zwemvest lijkt op een rol knakworstjes met een strik er om. Mijn vader schreef bij de foto met enige humor ‘safety first’.

Indrukwekkend

Als ik aan de Oranje terugdenk herinner ik mij o.a. de typische geur van de lucht die uit draaibare ronde ventielen de hut in werd geblazen. De dekken waarop de hijskranen gemonteerd waren, het sloependek en het sportdek met belijning voor de verschillende sporten maakten op mij als kleine jongen een grote indruk.

Het kinderdek

Niet te vergeten het kinderdek waar je als kind moest verblijven. De met netten afgesloten ruimte was niet mijn favoriete plek. Om een en ander wat te verzachten haalde mijn vader mij dan steevast op met een ijsje, geserveerd in een metalen ijs coupe met het logo van SMN.

Kinderfeest

Ook het kinderfeest waar ik als een verklede Arabier aan mee deed, kan ik mij nog goed herinneren. Onderweg was er gelegenheid om aan wal te gaan. Colombo was de eerste mogelijkheid.

Onderweg was er gelegenheid om aan wal te gaan. Colombo was de eerste mogelijkheid. In Suez gingen wij niet van boord, daar kwamen parlevinkers langszij die behendig hun koopwaar met touwen aan boord wisten te brengen waarna zij hun geld al jonglerend in hun wankele bootjes opvingen.

Aan wal

Napels met het bezoek aan Pompeï was de laatste stop voordat de lange tocht naar Southampton begon. In de Golf van Biscaje aangekomen was de zee zo ruw dat de bemanning in allerijl in alle hutten de scharnierende ronde stalen luiken voor de patrijspoorten moest zetten. Het staat mij nog heel goed bij hoe vliegensvlug de grote vleugelmoeren van deze luiken werden aangedraaid. De foto’s die in Southampton zijn genomen voorspelden reeds het grijze, koude en natte weer wat ons even later in Nederland te wachten stond.

Fascinatie

De geschiedenis van de Oranje fascineert mij en heeft geleid tot het verzamelen van objecten die met de Oranje te maken hebben. Kortom de Oranje laat mij voorlopig niet los.

Geschiedenis

In de nalatenschap van mijn vader trof ik enkele souvenirs van de Oranje aan. Sindsdien heb ik mij in de achtergrond van dit schip verdiept. Het blijkt een schip te zijn met een bewogen geschiedenis. Naast de functie van hospitaalschip, passagierschip en cruiseschip heeft de koninklijke familie het schip ook vele malen voor representatieve doeleinden gebruikt.

Verzameling

B.A. Cornelius bacornelius@casema.nl

Ook een verhaal? Deel het hier!

Reageer op dit verhaal

Nog geen reacties

Is er iets mis met het verhaal?