ms Oranje

Begin van een Zeemanscarièrre enz..

De groene hutkoffer met de witte uniformen en de t...

De groene hutkoffer met de witte uniformen en de te grote pendekken van de firma Determeijer was al door Van Gend & Loos op de ms Oranje bezorgd, toen ik op 8 augustus 1956, met de bus op de Javakade aankwam.

Aangemonsterd als leerling stuurman en half passagier met nog 56 andere leerlingen zo wel van de nautische als wel van de technische dienst, die en masse achter de dochter van de directeur Pronk van Hoogeveen, die ook aan boord was, aan zaten, begon mijn zeevarende loopbaan op die dag 8-8-1956.

Half passagier betekende dat je in de 2e klas salon mocht eten. Als leerling was ik ingedeeld om de hondenwacht mee te lopen samen met de 2e en de 3e stuurman. Na afloop van de wacht gingen we een (brand)ronde maken over het hele schip en plaatsten een vlaggetje op de zeekaarten in de 2e en 3e klas salons met de juiste positie van die dag. Door deze ronden over het hele schip, leerde ik de weg goed kennen en dat kwam later in 1959 goed van pas.

Half passagier betekende ook dat we vrij met de passagiers konden om gaan, waar ik jammer genoeg slechts enkele foto’s van heb. Ik herinner me wel nog de eindeloze discussies met sommige passagiers op het schavotje, Kees Kuiken en Ebbeke. (Zie foto - Kees Kuiken liggend op ligstoel en links van hem Ebbeke).

In Singapore was het einde reis en begon voor mij de leerlingen tijd aan boord van de ms Schouten.

Omdat mijn memoriaal afgekeurd werd, kwam ik in Jakarta terecht om op de Zeevaartschool aldaar mijn diploma 3e rang te halen. Tijdens die studie werd ik smoor verliefd maar die romance werd ruw verstoord door dat de KPM eind 1957 uit Indonesië werd gegooid. De witte muren van het KPM logeer gebouw waren beklad met onze eigen rode boottop met teksten als Usir Belanda en Sikat Belanda en Bunuh Belanda ! Van 1957-1959 bleef ik contact houden met het mooiste meisje van de CAS. Maar ook zij en familie werden oktober 1959 op stel en sprong gesommeerd te vertrekken. Het huis werd geannexeerd door een leger generaal en de familie vertrok met de laatste reis van de ms Oranje met achter laten van honden en vogels en alle spullen. Een bijkomstig probleem was het feit dat waterpokken, uitgebroken bij mijn toen nog vriendin, bijna de repatriatie met de ms Oranje had verhinderd. Door tussenkomst van de gezagvoerder mocht zij toch mee in isolatie in de ziekenboeg. Toevallig lag ik met het KPM schip ms Kasimbar dezelfde tijd in Singapore als de ms Oranje en door mijn bekendheid met het schip (leerling 1956) wist ik de weg naar de ziekenboeg snel te vinden. De hoofdzuster was niet blij en wees mij de deur. Op de terugreis was er 5 November 1959 nog een afscheidsdinner voor Nancy en haar moeder. (zie foto met Steward) De ms Oranje meerde af in Amsterdam op 13 November 1959 (zie foto aankomst Amsterdam Javakade met de families Rodrigues, van der Sluijs & vd Brink) en op 7 juni 1960 trouwden wij in Den Haag.

“Aflossing Landschuld”

Na ons huwelijk in 1961 werden wij door de KPM uitgezonden naar Singapore en bleven daar tot 1977 wonen. In 1963 ontvingen wij een schrijven van het Consulaat der Nederlanden over “Aflossing Landschuld” van mijn echtgenote zijnde terugbetaling van de overtocht van Jakarta naar Amsterdam met het ms Oranje. Afschriften van deze stortingen aan het Consulaat Generaal te Singapore zijn nog in mijn bezit. De brief echter met referentie DAZ/SZ-82631/325 dd. 14 juni 1963 is verloren geraakt. Pogingen om een kopie te verkrijgen via het Consulaat in Singapore en het Ministerie van Buitenlandse zaken alsmede het informatie center van de Rijksoverheid en het Nationaal Archief in Den Haag leverden niets op. Een vermelding van de brief is wel teruggevonden in het dossier waarin de brief zich bevond maar bleek niet langer fysiek aanwezig te zijn in het archief. Volgens de medewerker klachtenbehandeling en burgerbrieven Consulaire Zaken in Den Haag werden schulddossiers na afsluiting (dus zodra de schuld was voldaan) volgens de toen geldende vernietigingsbeschikking van het ministerie van Buitenlandse Zaken op termijn vernietigd. Jammer dat de bewuste brief niet meer bestaat. Het zou mooi gepast hebben in het persoonlijk verhaal voor de verhalenvanger van de organisatoren rondom het ms Oranje gebeuren.

Ook een verhaal? Deel het hier!

Reageer op dit verhaal

Nog geen reacties

Is er iets mis met het verhaal?